prof. dr hab. Andrzej K. Kononowicz - jest absolwentem Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi (obecnie Biologii i Ochrony Środowiska) Uniwersytetu Łódzkiego. W maju 1981 roku, po obronie rozprawy doktorskiej (w 1978 r.) Profesor Kononowicz wyjeżdża na staż naukowy do Purdue University (West Lafayette, Indiana, USA) gdzie odbywa postdoctoral training w laboratorium Profesora Julesa Janicka. Przedmiotem jego pracy naukowej w tym ośrodku, finansowanej przez American Chocolate Manufacturers Association, jest indukcja somatycznej embriogenezy u kakaowca w warunkach kultur in vitro oraz produkcja na skalę laboratoryjną masła kakaowego z uzyskiwanych na drodze somatycznej embriogenezy zarodków Theobroma cacao hodowanych do stadium dojrzałości w warunkach in vitro. W tym też czasie Profesor Kononowicz nawiązuje współpracę z Profesorami Paulem M. Hasegawą i Ray’em A. Bressanem prowadząc badania nad biochemicznymi/fizjologicznymi mechanizmami odporności roślin na stresy zasolenia i osmotycznym. W celu kontynuowania tych badań w roku 1985 Profesor Kononowicz przebywa przez 4 miesiące w Purdue University. W roku 1989, Profesor Kononowicz uzyskuje stopień naukowy doktora habilitowanego. Przedmiotem jego rozprawy habilitacyjnej są komórkowe mechanizmy odporności roślin na stres zasolenia w warunkach in vitro. W styczniu 1990 roku Profesor ponownie wyjeżdża do Purdue University, gdzie jako Visiting Professor prowadzi badania nad ekspresją i biologiczną funkcją zidentyfikowanego u Nicotiana tabacum białka osmotyny. Prace nad osmotyną ukierunkowują zainteresowania badawcze Profesora Kononowicza na badania nad molekularnymi mechanizmami odporności roślin na grzybowe patogeny roślin. Efektem tych prac są liczne publikacje m.in. w Plant Cell, Plant Physiology, Plant Molecular Biology, Physiologia Plantarum i innych renomowanych czasopismach z listy filadelfijskiej. W tym też czasie Profesor Kononowicz angażuje się w badania prowadzące do uzyskania genetycznie zmodyfikowanych roślin przy zastosowaniu metod z wykorzystaniem strzelby genowej oraz Agrobacterium tumefaciens. Badania te finansowane są przez NASA, Pioneer Hi-Bred i MidWest Consortium for Environmental Stress Tolerance in Plants. Zespoły badawcze, którymi kieruje Profesor Kononowicz przeprowadzają pionierskie badania nad transformacją Sorghum bicolor, Lilium longiflorum, Lycopersicum esculentum, Dianthus caryophyllus, Mentha piperita i innych roślin. Efektem tych prac są kolejne prace w Proceeding of the National Academy of Sciences USA, Plant Physiology, Plant Breeding Review i Plant Molecular Biology. Przed powrotem do kraju Profesor Kononowicz spędza jeszcze 1,5 roku jako Visiting Professor w Auburn University, Alabama oraz Center for Plant Biotechnology Research w Tuskegee University, Alabama współpracując z profesorami: Narendrą K. Singh’iem, Joe Cherrym, Robertem Losy i Channapatną S. Prakash’em. We wrześniu 1998 roku Profesor Kononowicz powraca do Polski, do swojej macierzystej uczelni, Uniwersytetu Łódzkiego. Od roku 2003 Profesor Kononowicz jest kierownikiem Katedry Genetyki Ogólnej, Biologii Molekularnej i Biotechnologii Roślin w Uniwersytecie Łódzkim. Badania zespołu kierowanego przez Profesora Kononowicza koncentrują się z jednej strony wokół molekularnych aspektów interakcji grzybowy patogen – roślina, z drugiej zaś nad wykorzystaniem genetycznie zmodyfikowanych roślin do produkcji rekombinowanych białek o własnościach biofarmaceutyków. Profesor Andrzej K. Kononowicz jest członkiem prezydium Komitetu Biotechnologii PAN, członkiem Komitetu Cytobiologii PAN, jest Prezesem Polskiej Federacji Biotechnologii, członkiem zarządów głównych Polskiego Towarzystwa Biologii Eksperymentalnej Roślin, Polskiego Towarzystwa Genetycznego oraz Polskiego Towarzystwa Biologii Komórki. Ponadto Prof. dr hab. Andrzej K. Kononowicz jest członkiem komitetów redakcyjnych Acta Physiologia Plantarum (Review Editor), BioTechnologia i Postępów Biologii Komórki a także wieloletnim ekspertem paneli wcześniej KBN a obecnie NCN. Oprócz autorstwa prac eksperymentalnych i ponad 100 wykładów i prezentacji na międzynarodowych i krajowych konferencjach i zjazdach naukowych Profesor Kononowicz jest współautorem dwóch podręczników akademickich: Metody Badania Chromosomów (pod redakcją Profesor Marii J. Olszewskiej) i Biotechnologia Roślin (pod redakcją Profesora Stefana Malepszego) oraz redaktorem polskiego wydania Basic Biotechnology (pod redakcją Colina Ratledge’a i Bjorna Kristiansena).


prof. dr hab. Mieczysław Chorąży - urodził się w Janówce niedaleko Białej Podlaskiej. W 1945 podjął studia w Akademii Medycznej w Warszawie, ukończone w 1951. Po studiach przeniesiony służbowo do Gliwic, do Zakładu Biologii Nowotworów w Państwowym Instytucie Przeciwrakowym (obecnie Oddział Instytutu im. Marii Skłodowskiej-Curie). Podjął pracę pod kierunkiem profesora Kazimierza Duxa i w 1958 obronił doktorat z nauk medycznych. Przechodził kolejne stopnie awansu w Centrum, asystenta, adiunkta i wreszcie profesora. W 1958 został p.o. kierownika Zakładu Biologii Nowotworów, a od 1963 aż do 1995 pełnił funkcję kierownika tego Zakładu. Jako stypendysta Fundacji Rockefellera w latach 1959–1963 odbywał staże w Stanach Zjednoczonych, najpierw na Uniwersytecie Wisconsin-Madison, a następnie w Centrum Badań Raka w Nowym Jorku. W 1961 uzyskał habilitację na Akademii Medycznej w Katowicach. W latach 1973-1991 był jednym z pełnomocników dyrektora Instytutu do spraw rozbudowy Centrum Onkologii - Instytutu im. Marii Skłodowskiej-Curie, Oddziału w Gliwicach. Obecnie zatrudniony w Centrum w niepełnym wymiarze godzin jako "starszy specjalista".

Jest autorem wielu publikacji z zakresu biologii nowotworów, między innymi wydanej w 1973 wspólnie z Kazimierzem Duxem książki pt. Wstęp do biologii nowotworów. Oprócz tego opublikował ponad 120 artykułów i monografii, w dużej części anglojęzycznych. Był jednym z pionierów badań nad mutagenezą środowiskową oraz epidemiologią molekularną. Współpracował od 1993 z National Cancer Institute z Bethesda w USA, prowadząc prace nad genetyką raka płuc. Jest promotorem 18 zakończonych przewodów doktorskich. Pięciu spośród jego doktorantów otrzymało tytuł profesora.

Od 1971 jest członkiem korespondentem, a od 1986 członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk. Od 1995 jest również członkiem czynnym Polskiej Akademii Umiejętności. Członek wielu rad naukowych instytutów badawczych, między innymi Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN we Wrocławiu, a także członek wielu towarzystw naukowych, w tym Polskiego Towarzystwa Onkologicznego, którego był prezesem, Polskiego Towarzystwa Zwalczania Raka oraz członek honorowy Hungarian Oncological Society.

Laureat wielu nagród i odznaczeń. Doktor honoris causa Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku oraz Śląskiej Akademii Medycznej. Za działalność w czasie wojny odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych, Krzyżem Armii Krajowej i Warszawskim Krzyżem Powstańczym.

dr n. med. Paweł Chomiak - absolwent Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi UJ (kierunek biologia, specjalność genetyka i biologia rozrodu). Doktorat z zakresu nauk medycznych w dziedzinie biologii medycznej obronionił na Wydziale Lekarskim Collegium Medicum UJ w 2011 roku. Jest specjalistą z zakresu cytogenetyki molekularnej, genetyki medycznej oraz clinical data management'u. Zawodowo, od 2011 roku, związany z firmą MERCK MSD Polska jako Senior Safety Data Specialist w dziale GDM DMC Pharmacovigilance, gdzie odpowiedzialny jest za analizę i ocenę ryzyka terapii eksperymentalnych jak również leków już zarejestrowanych oraz produktów OTC. W wolnych chwilach wykładowca akademicki, autor publikacji współpracujący z instytucjami działającymi na rzecz szerzenia oraz propagowania nauki opartej na zasadach EBM (evidence based medicine). Współfundator Fundacji Młodej Nauki zrzeszającej młodych naukowców, dla których istotną jest kwestia wspierania rozwoju krajowych ośrodków akademickich oraz systemu kształcenia przyszłych naukowców.


prof. dr hab. Beata Zagórska - Marek - profesor zwyczajny Uniwersytetu Wrocławskiego, obecnie kierownik Zakładu Biologii Rozwoju Roślin, w przeszłości prorektor UWr, prodziekan Wydziału Nauk Przyrodniczych i dyrektor Instytutu Biologii Roślin UWr.

Główne kierunki badań jej zespołu obejmują zagadnienia związane z funkcjonowaniem merystemów roślinnych i epigenetyczną kontrolą morfogenezy, powstawaniem wzorów przestrzennych, genetyczno-molekularną kontrolą fenotypowej zmienności roślin i modelowaniem procesów rozwojowych z zastosowaniem technik komputerowych.

Prowadziła badania naukowe w Kanadzie, USA, Niemczech i Japonii. Jako pierwsza kobieta z tytułem profesora zaproszona przez tamtejszy wydział, odbyła cykl wykładów na Uniwersytecie w Kioto. Jest członkiem zarządu Polskiego Towarzystwa Botanicznego (PTB), pełniącym funkcję redaktora wydawnictw PTB, członkiem zarządu i byłym prezydentem Polskiego Towarzystwa Biologii Roślin (PTBER), członkiem Botanical Society of America (BSA). Obydwa Towarzystwa delegowały ją jako swego przedstawiciela do spraw kontaktów z European Plant Science Organization (EPSO). Jest jednym z nielicznych spoza USA członków rady redakcyjnej American Journal of Botany i redaktorem naczelnym najstarszego polskiego czasopisma botanicznego Acta Societatis Botanicorum Poloniae (ASBP). Wraz powołanym przez siebie zespołem redakcyjnym wprowadziła ASBP na platformę elektroniczną i do obiegu światowej informacji naukowej, przez co współczynnik oddziaływania czasopisma (IF) wzrósł czterokrotnie. Jest współautorką wydanego niedawno przez PWN podręcznika Biologia Komórki Roślinnej.

dr hab. Grzegorz Bartoszewski - główne zainteresowania naukowe: genetyka i genomika roślin, wykorzystanie metod biotechnologicznych w ulepszaniu roślin uprawnych. Autor publikacji naukowych, w tym rozdziałów w książce pt. „GMO w świetle najnowszych badań” wydanej przez Instytut Problemów Współczesnej Cywilizacji im. Marka Dietricha w 2012 roku. Nauczyciel akademicki w SGGW, zajęcia ze studentami kierunków: biotechnologia, bezpieczeństwo żywności i ogrodnictwo.





prof. dr hab. Piotr Skubała - profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Śląskiego, doktor habilitowany nauk biologicznych, zatrudniony w Katedrze Ekologii Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Śląskiego. Zajmuje się ekologią i systematyką saprofagicznych, glebowych roztoczy z rzędu Oribatida, a także filozofią środowiskową, ekoetyką i edukacją ekologiczną. Wiedzę biologiczną łączy
z zainteresowaniami filozoficznymi i etycznymi, stoi na gruncie holistycznej koncepcji Przyrody, reprezentuje stanowisko biocentryczne.

Autor 62 oryginalnych prac naukowych z akarologii (ekologia i systematyka roztoczy) oraz 65 prac naukowych i popularnonaukowych z dziedziny ekologii, filozofii środowiskowej, edukacji ekologicznej, ochrony środowiska, rozwoju zrównoważonego oraz dot. problemów społecznych. W przeszłości lider
w młodzieżowym ruchu w Polskim Czerwonym Krzyżu, zaangażowany w działania na rzecz środowiska osób niepełnosprawnych.

Obecnie współpracuje z wieloma ośrodkami edukacji ekologicznej i organizacjami ekologicznymi. Laureat nagrody „Zielonego Czeku” w kategorii edukacja ekologiczna w 2006 r. oraz w kategorii działania popularyzatorskie i promocja postaw proekologicznych w 2013 roku, organizator Festiwalu Kultury Ekologicznej „ZIELONO MI” w Katowicach, organizator Klubu Myśli Ekologicznej w Katowicach, członek Kapituły akcji „Eko-logiczna Polska” Dziennika „Polska”, koordynator w Katowicach Obywatelskiego Komitetu Inicjatywy Ustawodawczej dotyczącej projektu ustawy ograniczającej korzystanie w handlu z bezpłatnych i jednorazowych torebek foliowych. Członek komisji ds. GMO przy Ministrze Środowiska od 2014 r.


dr hab. inż. Krzysztof Kud, prof. PRz - Absolwent Wydziału Ekonomii w Rzeszowie Akademii Rolniczej w Krakowie (1993r.). Doktorat, realizował w Wydziale Ekonomiczno-Rolniczym Akademii Rolniczej w Krakowie, będąc zatrudnionym na Wydziale Ekonomii Uniwersytetu Rzeszowskiego. Pracownik Politechniki Rzeszowskiej od 2009 roku.






prof.dr hab. Stanisław Karpiński - swoją karierę naukową realizował w Szwecji, gdzie w 1994 roku uzyskał stopień doktora w zakresie komórki drzew i biologii molekularnej roślin, a w 1999 roku - docenta
(habilitacja) na Wydziale Leśnym Uniwersytetu Nauk Rolniczych w Umeå. W listopadzie 2004 roku uzyskał tytuł profesora w dyscyplinie fizjologii molekularnej roślin, przyznany decyzją rektora Uniwersytetu Sztokholmskiego. W 2009 roku otrzymał w Polsce tytuł profesora nauk biologicznych nadany za wybitne osiągnięcia przez Prezydenta RP na podstawie uchwały Rady Naukowej Instytutu Biochemii i Biofizyki PAN w Warszawie. Prof. dr hab. Karpiński jest laureatem pierwszego konkursu
Welcome 2008/1 Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Obecnie jest profesorem w SGGW w Warszawie. Jego prace badawcze związane są z molekularną fizjologią roślin oraz z biotechnologią, ze szczególnym uwzględnieniem procesów fotosyntezy.

W 1999 wraz z Prof. Philipem Mullineaux w magazynie naukowym Science opisał mechanizm systemowej nabytej aklimatyzacji u roślin. W 2010 kierowany przez niego zespół fizjomiki i biotechnologicznego modelowania roślin w SGGW w Warszawie przedstawił w miesięczniku The Plant Cell analogiczny do sytemu nerwowego zwierząt systemowy mechanizm przekazywania bodźców świetlnych i fizjologiczną pamięć świetlną u roślin.

1 lutego 2012 został sekretarzem stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego, odpowiadającym m.in. za nadzór nad Narodowym Centrum Nauki oraz Narodowym Centrum Badań i Rozwoju. 2 maja 2012 podał się do dymisji.